Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι,
Η δίχρονη Προσχολική Εκπαίδευση είναι πραγματικότητα εδώ και 6 χρόνια. Η θεσμοθέτηση της δίχρονης υποχρεωτικής φοίτησης των παιδιών ηλικίας 4-6 ετών στο νηπιαγωγείο, ως μέρος της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης (άρθρο 33 νόμος 4521/2018), αποτέλεσε μια εμβληματική τομή στην εκπαιδευτική ιστορία της χώρας μας, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις της ΚΕΔΕ αλλά και του συνόλου της τότε αντιπολίτευσης στη Βουλή.
Η ένταξη του Νηπιαγωγείου στην ενιαία υποχρεωτική εκπαίδευση είναι μια αδιαμφισβήτητη κατάκτηση του Κλάδου. Ανταποκρίνεται στην ανάγκη για ένα σύγχρονο και ενιαίο παιδαγωγικό μοντέλο για τα νήπια και τα προνήπια προκειμένου αυτά να κοινωνικοποιηθούν και να αναπτυχθούν μέσα από ένα ενιαίο και ισότιμο πρόγραμμα εκπαίδευσης.
Ωστόσο, υπάρχουν αρκετά ανοιχτά και σημαντικά ζητήματα που ταλανίζουν το Δημόσιο Νηπιαγωγείο και τις/τους Νηπιαγωγούς:
Τα κτηριακά προβλήματα των νηπιαγωγείων με αρκετά από αυτά να στεγάζονται σε ακατάλληλα κτίρια όπως, σε ισόγεια καταστημάτων, υπόγεια, διαδρόμους και κτήρια, τα οποία είχαν κατασκευαστεί για άλλη χρήση (π.χ, οικίες, μαγαζιά κλπ.), χωρίς μάλιστα να πληρούν ούτε τις ελάχιστες προδιαγραφές για να λειτουργήσουν ως τέτοια.
Η χρηματοδότηση των Νηπιαγωγείων από το κράτος, μέσω των κατανομών των Δήμων, είναι εξευτελιστικά ανεπαρκής καθώς δε φτάνει να καλύψει ούτε τα έξοδα θέρμανσης των κτιρίων. Η μαθησιακή διαδικασία στο Νηπιαγωγείο βασίζεται στη βιωματική μάθηση και οι ανάγκες σε εποπτικό υλικό, γραφική ύλη και διάφορα αναλώσιμα είναι ιδιαίτερα μεγάλες.
Οι νόμοι Κεραμέως που αύξησαν τον αριθμό των μαθητών στους 25 με αποτέλεσμα τα υπερπληθή τμήματα να αυξάνονται γεωμετρικά, δυσχεραίνοντας τις εκπαιδευτικές συνθήκες για παιδιά και νηπιαγωγούς.
Οι συνάδελφοι των ολιγοθέσιων νηπιαγωγείων, που αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα, πρέπει ταυτόχρονα να ασκούν διδακτικά και διοικητικά καθήκοντα και μάλιστα χωρίς διάλειμμα ή διδακτικό κενό.
Δεν υπάρχει η αντίστοιχη μείωση του διδακτικού ωραρίου με τα χρόνια υπηρεσίας, όπως γίνεται στα πολυθέσια σχολεία (4/θεσια και άνω).
Στο Νηπιαγωγείο γίνεται η πρώτη ανίχνευση μαθησιακών ή άλλων ειδικών αναγκών των μαθητών και σύμφωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο πρέπει να περάσουν τουλάχιστον τρεις μήνες από την έναρξη της σχολικής χρονιάς για να γίνει από το Νηπιαγωγείο παραπομπή κάποιου μαθητή στο ΚΕΔΑΣΥ, το οποίο για να κάνει αξιολόγηση και να εκδώσει γνωμάτευση χρειάζεται ένα με δύο μήνες το λιγότερο. Επομένως, στην καλύτερη περίπτωση η κάλυψη του μαθητή σε ειδικό προσωπικό θα γίνει μετά από πέντε ή έξι μήνες και στη χειρότερη, ίσως την επόμενη σχολική χρονιά! Υπό αυτές τις συνθήκες οι Νηπιαγωγοί καλούνται να διαχειριστούν μια τάξη με 25, 26 ή ακόμη και 27 νηπίων-προνηπίων, (από τα οποία αρκετά χρήζουν φροντίδας από Ειδικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό ή Ειδικό Βοηθητικό Προσωπικό), για έξι μήνες έως και ένα χρόνο μόνες τους, χωρίς καμία υποστήριξη και βοήθεια. Καλούνται, σε αυτό το διάστημα να αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα μαθητών, αβοήθητες/οι, και μάλιστα προσπαθούν να καλύψουν το ρόλο του ψυχολόγου, του λογοθεραπευτή, του εργοθεραπευτή, του κοινωνικού λειτουργού, του ειδικού βοηθητικού προσωπικού κ.ά. και παράλληλα να ανταποκριθούν στα παιδαγωγικά και διδακτικά τους καθήκοντα. Το επάγγελμα του/της Νηπιαγωγού κάθε χρόνο γίνεται όλο και πιο εξουθενωτικό καθώς ο/η Νηπιαγωγός «τρέχει» για να τα προλάβει όλα, μέσα σε συνθήκες επισφάλειας, χωρίς ούτε ένα διάλειμμα την ημέρα!
Τα τελευταία χρόνια η τακτική της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΑΙΘΑ είναι να μην κάνει τις απαραίτητες προσλήψεις στην Ειδική Αγωγή, ενώ υπάρχουν γνωματεύσεις μαθητών από τα ΚΕΔΑΣΥ, και παρατηρείται το γεγονός ο/η Νηπιαγωγός Ειδικής ή Προσωπικό ΕΒΠ να «μοιράζεται» σε δύο ή τρία Νηπιαγωγεία. Οι μαθητές με ΕΕΑ έχουν ανάγκη καθημερινής υποστήριξης και όχι μια ή δυο μέρες την εβδομάδα.
Για όλα τα παραπάνω και επειδή οι Νηπιαγωγοί είναι μόνες τους με μεγάλο αριθμό μαθητών και διαρκώς αυξανόμενο αριθμό μαθητών με προβλήματα ομιλίας, συμπεριφοράς, υπερκινητικά ή επιθετικά παιδιά, παιδιά στο φάσμα του αυτισμού κλπ., γεγονός που ελλοχεύει κινδύνους και για τους/τις μαθητές/μαθήτριες και για τις/τους εκπαιδευτικούς σε περίπτωση ξαφνικής ασθένειας, ατυχήματος ή μιας φυσικής καταστροφής, αλλά και για ποικίλους λόγους ασφάλειας, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ν. Σερρών «Ο Εμ. Παπάς» διεκδικεί την πρόσληψη Βοηθού εκπαιδευτικού-νηπιαγωγού, όπως υπάρχουν βοηθοί στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Βοηθός Νηπιαγωγός πρέπει να προσληφθεί σε κάθε τάξη (ανεξάρτητα από τη λειτουργικότητα του νηπιαγωγείου), τόσο στα πρωινά τμήματα, όσο και στα ολοήμερα τμήματα, καθώς στα ολοήμερα φοιτά και η πλειοψηφία των μαθητών με μαθησιακά προβλήματα, με προβλήματα συμπεριφοράς, μαθητές με ΕΕΑ και αλλόγλωσσα παιδιά, ενώ εκεί συνήθως εργάζεται μόνο μία νηπιαγωγός και η ανασφάλεια λόγω της επικινδυνότητας βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα.
Το Νηπιαγωγείο είναι η σχολική μονάδα στην οποία μπαίνουν τα θεμέλια τόσο της προσωπικότητας του παιδιού, αλλά και τα θεμέλια της μελλοντικής ακαδημαϊκής του εξέλιξης. Η σύνθεση του μαθητικού δυναμικού έχει αλλάξει και ποικίλει με την εμφάνιση πλείστων προβλημάτων (αλλόγλωσσα παιδιά που δεν γνωρίζουν τα ίδια, αλλά ούτε οι γονείς τους Ελληνικά, παιδιά με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες των οποίων ο αριθμός ανά τάξη αυξάνεται δραματικά κ.ά.). Για να μπορούν οι Νηπιαγωγοί να ανταπεξέλθουν στις αυξανόμενες απαιτήσεις και να επιτελέσουν σωστά το παιδαγωγικό τους έργο, χρειάζονται βοήθεια και υποστήριξη από Νηπιαγωγούς με κατάλληλη επιστημονική και παιδαγωγική κατάρτιση.
Αν το κράτος και το Υπουργείο Παιδείας ενδιαφέρεται πραγματικά για το μέλλον των μαθητών και της Ελληνικής Κοινωνίας θα πρέπει να κάνει τις ανάλογες νομοθετικές παρεμβάσεις.
Ζητάμε από τη ΔΟΕ να στηρίξει το αίτημά μας για καθολικές προσλήψεις Βοηθών Νηπιαγωγών στα Νηπιαγωγεία τόσο στα πρωινά, όσο και στα ολοήμερα τμήματα.